Westerse Zen


Curiosa

————

vrij naar een idianenverhaal, gehoord van Dr. Hunter Beaumont

Bestudeer de vijand van alle kanten.                                                                                   Als je hem kent ga je van hem houden.

————

Uit: “The Faith to Doubt, glimpses of Buddhist uncertainty”                                                           van Stephen Batchelor, pagina’s 3 en 37.                                                              Vertaling door Peter Onafhankelijk Dharma Verbogt.

Vertrouwen om te twijfelen.

De weg van de Boeddha, de Ontwaakte is een levende reactie op een levende vraag.  Zodra zij evenwel wordt geinstitutionaliseerd, wordt het levendige in de reactie een goed geformuleerd antwoord. De ogenschijnlijk belangrijke taak om de specifieke verzameling goede antwoorden te behouden en veilig te stellen,  is er vaak precies de oorzaak van dat deze specifieke antwoorden de oorspronkelijke vraag doen vergeten. De heldere antwoorden die het Boeddhisme verschaft worden dan afgesneden van de stamelend stotterende stem die vragen stelt.

De vraag die we stellen, kan slechts onhandig worden verwoord. Want dit, ons bestaan presenteert zich aan ons als een vraag. Geboorte, ziekte, ouderdom en dood zijn de zwijgende, dwingende stemmen van deze vraag die ons op een pad wenkt. Om levendig te zijn kan het pad nooit loskomen van de grond van de vraag, het kan nooit  tevreden rusten met welk antwoord dan ook. Het pad leidt niet naar een samenhangend antwoord maar tot een serie reacties even sprakeloos als de vraag.

Twijfelend vragenstellen.

Het is uiterst angstaanjagend griezelig dat we vragen kunnen stellen. Want de vraag stellen betekent de erkenning van het feit dat we iets niet weten. Maar het is meer dan een erkenning: het houdt een diep verlangen in zich om een onbekende te ontmoeten en dat te verhelderen door begrijpen. Vragen stellen is een speurtocht: De eerste stap zetten naar en in de duisternis  en voortgaan op een pad dat leidt van onwetendheid naar helderheid, van ontzetting naar (h)erkenning, van vervreemding naar nabijheid. Het schept de eerste barst/ kier in de sluier van het onbekende. Het vormt een opening waardoor het licht van wijsheid kan heendringen en schijnen. Vragen stellen toont tegelijkertijd onze beperkingen en ons diepe verlangen eraan voorbij te streven en er vrij van te zijn.

————

Uit:     Mumonkan, in Two Zenclassics by Katsuki Sekida, 1977/ 1995.                                        De poortloze ingang. Vertaling door Peter Dokuho Verbogt, 2009.

Nansen’s   “Het Alledaagse Verstand Is Het Pad”

Joshu [leerling] vroeg Nansen: “Wat is het Pad?” .                                                           “Het alledaagse verstand is het  pad”, antwoordde Nansen [meester] .

“Moet ik  proberen ernaar te zoeken?”, vroeg Joshu.                                                               “Als je dat probeert, scheid je jezelf ervan af” antwoordde Nansen.

“Hoe kan ik het pad kennen zonder dat ik het uitprobeer?” hield leerling Joshu vol. Meester Nansen antwoordt:“Het pad is niet een kwestie van weten of niet-weten.

Weten is zinsbegoocheling; niet-weten is verwarring..

Wanneer je werkelijk het ware pad buiten alle twijfel bereikt, vind je dit [pad] even uitgebreid en grenzeloos als de buitenaardse ruimte.

Hoe kun je erover praten in termen van goed en kwaad?”

Onmiddellijk ontwaakt Joshu plotseling bij deze woorden.

Advertenties







%d bloggers liken dit: